วันศุกร์ที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2552










" ชีวิตที่ต้องเสี่ยง "

เมื่อชีวิตเราเสี่ยงคุก  เราจะมีวิธีแก้ไขยังไง  เพื่อต่อสู้... 
เพื่อมีชีวิตรอด  อยู่ได้ในสังคม  ที่ยอมรับ  และอภัย...

ชีวิตจะยุ่งยากสักเพียงใด หากเราต้องตัดสินใจไปทุกเรื่อง คิดแม้กระทั่งว่าจะแปรงฟันบนและล่างกี่ครั้ง จะสอดขาซ้ายหรือขาขวาใส่กางเกงก่อน




ยังดีที่ในชีวิตประจำวันเราไม่ต้องคิดตัดสินใจละเอียดถี่ยิบขนาดนั้น เพราะอิริยาบถเหล่านี้เราทำเป็นนิสัยแล้ว มันจึงเป็นไปโดยอัตโนมัติเมื่อถึงเวลา





นิสัยหรือความเคยชินทำให้ชีวิตง่ายดายขึ้น ช่วยให้เราได้พักสมอง หรือเก็บความคิดไว้สำหรับเรื่องยาก ๆ หรือเรื่องใหม่ ๆ ที่ต้องใช้ความใส่ใจทุกขั้นตอน




แต่บ่อยครั้ง ความเคยชินก็กลายเป็นตัวปัญหา เพราะมันคอยเหนี่ยวรั้งไม่ยอมให้เราสลัดมันไปง่าย ๆ คนที่อยากเปลี่ยนเวลาตื่นให้เช้าขึ้นสัก ๒ ชั่วโมง ย่อมรู้ดีว่าทำได้ยากเพียงใดในช่วงแรก (แต่พอทำจนเคยชินแล้ว กลับเป็นเรื่องง่ายมาก)




ความเคยชินจึงเปรียบเสมือนแรงเฉื่อย ที่คอยขัดขวางการเปลี่ยนแปลง ทำนองเดียวกับแรงผลักเวลาเลี้ยวรถซึ่งคอยดุนเราให้คืนสู่ทิศทางเดิม




แต่ถ้าความเคยชินเป็นเพียงแค่นั้นก็ยังพอทำเนา ปัญหาก็คือบางครั้งมันเป็นเสมือน คุก ที่คอยจองจำให้เราเจ่าจุกอยู่กับสภาพที่ไม่เกื้อกูล แต่ลวงให้เราเข้าใจไปว่า นั่นคือวิมานที่แสนสบาย เลยไม่ยอมขวนขวายที่จะไปสู่สภาพที่ดีกว่า แถมยังปฏิเสธโอกาสดังกล่าวทั้ง ๆ ที่มันมาอยู่ต่อหน้าแล้ว





ในภาพยนตร์เรื่อง Shawshank Redemption ตัวละครคนหนึ่งติดคุกนานถึง ๕๐ ปีจนแก่ชรา ครั้นพ้นโทษออกมาเจอโลกกว้างก็ทำใจไม่ได้ ทั้ง ๆ ที่นับแต่นี้ไปไม่มีใครจะมาใช้อำนาจบาตรใหญ่กับตนแล้ว แต่เขากลับว้าวุ่นกลัดกลุ้มใจเป็นอย่างยิ่งผลสุดท้ายก็ฆ่าตัวตาย





ความเคยชินที่สะสมนานค่อนชีวิตทำให้เขาไม่อยากออกจากคุก ในคุกมีทุกอย่างที่เขาคุ้นเคย ไม่ว่าเพื่อน อาหาร จนรู้สึกว่ามันเป็นบ้านไปแล้ว แน่ละ ความรู้สึกเช่นนี้ทำให้เขาไม่ทุกข์ทรมานที่ถูกจองจำ แต่ในเวลาเดียวกันมันก็รัดรึงเขาจนกลายเป็นทาสที่ปล่อยไม่ไป เขายอมที่จะถูกผู้คุมทุบตีกลั่นแกล้ง ดีกว่าที่จะลิ้มรสอิสรภาพอันหอมหวาน หรือเป็นไทแก่ตัว




ใช่หรือไม่ว่า คนเป็นอันมากกำลังอยู่ในคุกเช่นเดียวกับตัวละครดังกล่าว เพียงแต่ไม่มีลูกกรงหรือกำแพงคอนกรีตล้อมรอบเท่านั้น ทั้ง ๆ ที่เป็นทุกข์ จิตใจหม่นหมอง ชีวิตตกต่ำ แต่ก็ยอมทนอยู่กับสภาพเดิม ๆ เพียงเพราะว่ามันกลายเป็นความเคยชินไปแล้ว ความเคยชินนี้เองที่หลอกเราว่า ความเปลี่ยนแปลงจะทำให้เราทุกข์กว่าเดิม




ความเคยชินทำให้เรากลัวสิ่งใหม่ เพราะนั่นหมายถึง การเจอในสิ่งที่เราไม่คุ้นเคย ในนามของความมั่นคงปลอดภัย ความเคยชินได้สอนเราให้ยอมอยู่ในคุก ซึ่งบ่อยครั้งเราเองแหละที่เป็นคนสร้างมันขึ้นมา




อาชีพที่ไร้คุณค่า น่าเบื่อหน่าย งานการที่ไร้ชีวิตชีวาตลอดจนคู่ครองที่สร้างรอยแผลให้แก่จิตใจ หลายคนยอมทนกับสิ่งเหล่านี้ เพราะกลัวสภาพใหม่ที่ไม่คุ้นเคย จำนวนไม่น้อยไม่กล้าแม้แต่จะคิดหนีไปจากสภาพเดิม ๆ เพราะไม่แน่ใจว่าจะไปเจออะไรข้างหน้า





อย่ายอมให้ความเคยชินครอบงำเรา จนกลายเป็นทาส อย่าให้มันหลอกเราจนกลัวที่จะไปจากมัน




แน่ละ ในโลกนี้ไม่มีหลักประกันว่า ของใหม่จะดีกว่าของเก่า การทิ้งอาชีพเดิม เปลี่ยนงานใหม่ หรือเดินไปจากชีวิตของคนบางคนหมายถึงการเสี่ยง โดยเฉพาะถ้าคุณเป็นผู้หญิงหรืออายุมากแล้ว




แต่ในโลกนี้มีอะไรบ้างที่ไม่เสี่ยง การมีเพื่อนสักคน หมายถึงการเสี่ยงต่อความทุกข์ที่ต้องพลัดพราก การมีความรักก็เสี่ยงต่อความผิดหวัง การทำงานสักชิ้นก็เสี่ยงต่อความล้มเหลว




จะอยู่ในโลกนี้ได้อย่างเป็นสุขและมีศักดิ์ศรี ก็ต้องพร้อมที่จะเสี่ยง และสิ่งที่ต้องเสี่ยงเป็นอย่างแรกคือ การออกจากคุกแห่งความเคยชิน ที่กีดขวางไปสู่อิสรภาพของเรา














ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น