ปรัชญาจากรวงข้าว

...ข้าว..จากหญ้าป่าสายพันธุ์หนึ่งที่ไร้คุณค่า...
ปัจจุบันกลายเป็นอาหารหลักของมวลมนุษยชาติ

ยามเมื่อต้นข้าวออกรวง...ล้วนนำมาซึ่งความปีติยินดี


...ให้แก่ชาวนาผู้ปลูกข้าวเป็นยิ่งนัก...


โบราณเคยเปรียบเปรยถึงคุณธรรมความดี


...ของบุคคลที่ยิ่งใหญ่ไว้ว่า...


"...ยิ่งสูงก็ยิ่งหนาว...


หากแม้ใครอยากเป็นที่ชื่นชมของเหล่าชนทั้งหลาย


ขอจงปฏิบัติตนให้เป็นดั่งเช่น...รวงข้าว..."


รวงข้าวยิ่งแก่ยิ่งสุกงอมสมบูรณ์มากเท่าใด


ก็ยิ่งน้อมรวงลงต่ำ...เรี่ยรวงโน้มลงสู่พื้นดิน...


มิได้พุ่งปลายรวงขึ้นสู่ฟ้า...เพราะด้วยต้นข้าว...


เป็นพืชพันธุ์ที่ถูกจัดอยู่ในกลุ่ม...ต้นหญ้า...


อันต่ำต้อยกลางป่าเช่นเดียวกันกับพืชร่วมสายพันธุ์ต่างชนิด


ดังนั้น...ผู้ยิ่งใหญ่ที่แท้นั้น...


มิใช่เพียงการดำรงไว้ซึ่งอำนาจหรือทรัพย์ศฤงคารเท่านั้น


หากแต่ยังต้อง...รู้ซึ้งถึงฐานะที่แท้จริงของตน...


ไม่ลืมตัวและฐานะเดิมของตนที่เคยอยู่...เคยเป็น...


จงปฏิบัติตนให้เป็นดั่งเช่น...รวงข้าว...


จึงจะสามารถ...ครองใจมวลชนทั้งหลายได้...


นั่นคือ...บุคคลผู้ยิ่งใหญ่ที่แท้จริง...