" ชีวิตที่เป็นทุกข์ "


คนที่กำลังสุขสบายเพลิดเพลินอยู่ด้วยโลกิยสุข ย่อมเป็นการยากที่จะยอมฟังเสียง ของใครที่มากล่าวว่า ชีวิตนี้เป็นทุกข์ทรมาน แต่ในเวลาหนึ่งแห่งชีวิตข้างหน้า เขาจะต้องพบแก่นแห่งความจริงซึ่งมีอยู่ว่า " ชีวิตเป็นทุกข์ สิ่งทั้งหลายไม่ใช่ตัวตนหรือของตน " เมื่อนั้นเขาจะรำพึงหาความดับทุกข์ และมักจะเป็น ต่อเมื่อสายเกินกาลเสียแล้วโดยมาก เพราะฉะนั้น ตามธรรมดาผู้ที่รู้สึกว่าชีวิตนี้ยังอยู่ในห้วงแห่งความทุกข์ ต้องแสวงหาความรอดพ้นที่สูงขึ้นไปอีก จึงมีน้อย.


ท่านที่อิ่มเอิบไปด้วยโลกิยสุข ไม่ควรจะตกลงใจเร็วเกินไปว่า ไม่จำเป็นที่มนุษย์ เช่นท่าน จะต้องขวนขวายหาทางหลุดพ้น ให้สูงไปกว่าที่กำลังได้รับอยู่เดี๋ยวนี้ แท้จริงหน้าที่ของท่าน ยังไม่ได้ทำให้ถึงที่สุด ความมัวเมาทำให้สำคัญผิดไป สักวันหนึ่งข้างหน้า จะรู้สึกคับแค้นใจ รู้สึกว่าชีวิตของท่านอ่อนแอ แวดล้อมไปด้วยความไม่พอใจนานาประการ ดุจเดียวกับเพื่อนร่วมโลกที่น่าสงสารทั้งหลาย ความทะนงจะหมดไป ต่อเมื่อแก้ไขไม่ทันเสียแล้ว การรู้สึกตัวตั้งแต่ต้นเป็นการฉลาดสำหรับท่านทุกคน.



































คู่มือมนุษย์ ฉบับสมบูรณ์ : หลวงพ่อพุทธทาส ภิกขุ